خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرزه گو را خامش از تقریر کردن مشکل استشعله را از ژاژخایی سیر کردن مشکل است
۲
وصف آن عارض مپرس از چشم شرم آلود منصورت نادیده را تصویر کردن مشکل است
۳
شد ز انگشت اشارت ماه نو پا در رکابسینه را آماجگاه تیر کردن مشکل است
۴
کیست زان مژگان گیرا دل تواند پس گرفت؟پنجه در سر پنجه تقدیر کردن مشکل است
صفحهٔ ۱ از ۴