خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با لب خاموش حفظ آه کردن مشکل استاز گره این رشته را کوتاه کردن مشکل است
۲
چون قلم شق شد، سیاهی بیش بیرون می دهدمنع دلهای دو نیم از آه کردن مشکل است
۳
می توان کردن به نشتر زنده خون مرده راخواب غفلت برده را آگاه کردن مشکل است
۴
جوهر از فولاد آسان است آوردن برونریشه کن از سینه حب جاه کردن مشکل است
صفحهٔ ۱ از ۲