خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باده بی لعل لب دلبر کشیدن مشکل استتلخی از دریای بی گوهر کشیدن مشکل است
۲
در حریم وصل، پاس شرم نتوان داشتندر بهاران سر به زیر پر کشیدن مشکل است
۳
وحشت ظلمت گوارا گردد از آب حیاتناز خط بی لعل جان پرور کشیدن مشکل است
۴
هر تنک ظرفی نمی گردد حریف آسمانشیشه پر زهر را بر سر کشیدن مشکل است
صفحهٔ ۱ از ۲