خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توبه از می در بهار نوجوانی مشکل استتشنه بر گشتن ز آب زندگانی مشکل است
۲
سرمه ای آواز را چون صحبت ناجنس نیستبلبلان را با زغن هم آشیانی مشکل است
۳
می توان از سست پیوندان به آسانی بریداز دهن دندان کشیدن در جوانی مشکل است
۴
دل ز من خواهی نخواهی برد آن چشم کبودپنجه کردن با بلای آسمانی مشکل است
صفحهٔ ۱ از ۲