خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن که داغ لاله زار از روی آتشناک اوستسینه ما چاک چاک از غمزه بیباک اوست
۲
آن که چون مجنون مرا سر در بیابان داده استحلقه چشم غزالان حلقه فتراک اوست
۳
می کند روشندلان را تربیت دهقان عشقدانه های پاک یکسر در زمین پاک اوست
۴
پخته می گردد دل خامان ز درد و داغ عشقآفتاب این ثمرها روی آتشناک اوست
صفحهٔ ۱ از ۲