خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن قدر دیده تر را چه می داند که چیستطفل آب و رنگ گوهر را چه می داند که چیست
۲
نیست دست خشک را از نبض جانها آگهیشانه آن زلف معنبر را چه می داند که چیست
۳
غنچه هرگز عندلیبی را دهن پر زر نکردبی بصیرت مصرف زر را چه می داند که چیست
۴
هر که را بر سینه عاشق نیفتاده است راهگرمی صحرای محشر را چه می داند که چیست
صفحهٔ ۱ از ۳