خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۴۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب لعلت ز می ناب رباینده ترستچشم مخمور تو از خواب رباینده ترست
۲
نگه گرم تو از برق سبک جولانترطرز رفتار ز سیلاب رباینده ترست
۳
حسن تلخ تو گلوسوزترست از شکرخم زلف تو ز قلاب رباینده ترست
۴
پرتو صبح بناگوش تو در سایه زلفدیده را از شب مهتاب رباینده ترست
صفحهٔ ۱ از ۳