خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط سبزی که به گرد لب جانان گشته استپی خضرست که بر چشمه حیوان گشته است
۲
چهره نو خط ما روی مه کنعانی استکه کبود از اثر سیلی اخوان گشته است
۳
طمع رحم ازان دشمن ایمان زودستکه به تیغ خط بیرحم مسلمان گشته است؟
۴
وای بر عاشق بیچاره که هر حلقه خطگرد رخساره او چشم نگهبان گشته است
صفحهٔ ۱ از ۲