خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تیغ ابروی ترا جوهر چین می بایسترقم ناز بر آن لوح جبین می بایست
۲
از گلستان تو هر خار چرا گل چیند؟شعله خوی تو رعناتر ازین می بایست
۳
چند گستاخ رکاب تو ببوسند اغیار؟قفل و بندی به در خانه زین می بایست
۴
تا هوس دست نیابد به شکر دزدیدنگرد لعل تو حصاری چو نگین می بایست
صفحهٔ ۱ از ۳