شعر را زندگی کن
خلوتی با صائب

غزل شمارهٔ ۱۸۷۶

غزلیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟با خط و زلف، سنبل و ریحان چه حاجت است؟
۲
روی ترا به زلف پریشان چه حاجت است؟آتش چو سرکش است به دامان چه حاجت است؟
۳
دریای آرمیده به آشوب تشنه استشور مرا به سلسله جنبان چه حاجت است؟
۴
از دامن است شعله جواله بی نیازگرداب را به شورش طوفان چه حاجت است؟
صفحهٔ ۱ از ۴
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth