خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از لخت دل مرا مژه در چشم تر شکستچون شاخ نازکی که ز جوش ثمر شکست
۲
چون تیغ آب جوهر من شد زیادترچندان که روزگار مرا بیشتر شکست
۳
جای شراب عشق نگیرد شراب عقلنتوان خمار بحر به آب گهر شکست
۴
در عاشقی همین دل بلبل شکسته نیستاول سبوی غنچه درین رهگذر شکست
صفحهٔ ۱ از ۳