خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این آهوی رمیده ز مردم، نگاه کیست؟این فتنه پیشخدمت چشم سیاه کیست؟
۲
با شمع آفتاب چه می جوید آسمان؟شب تا به روز، دیده اجم به راه کیست؟
۳
در آتش است نعل مه نو ز آفتابتا نعل آفتاب در آتش ز ماه کیست؟
۴
بیش است از پیاله خورشید، این شرابمستانه جلوه های فلک از نگاه کیست؟
صفحهٔ ۱ از ۳