خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلهای آرمیده به مطلب سوار نیسترحم است بر کسی که دلش برقرار نیست
۲
از دامن است شعله جواله بی نیازموقوف، شور من به نسیم بهار نیست
۳
در دست اگر چه هست به ظاهر عنان مراچون طفل نوسوار مرا اختیار نیست
۴
سیل گران رکاب رسد زودتر به بحربر دل مرا ز پیکر خاکی غبار نیست
صفحهٔ ۱ از ۳