خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا زنده ایم قسمت ما غیر داغ نیستپروانه نجات به نام چراغ نیست
۲
در زیر آسمان که نفس می کشد به عیش؟در تنگنای بیضه نسیم فراغ نیست
۳
ناصح ز پنبه کاری داغم به جان رسیددوزخ حریف این جگر تشنه داغ نیست
۴
تا کی من و نسیم گریبان هم دریم؟سودای زلف کار من بی دماغ نیست
صفحهٔ ۱ از ۳