خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آب خضر و می شبانه یکی استمستی و عمر جاودانه یکی است
۲
بر دل ماست چشم، خوبان راصد کماندار را نشانه یکی است
۳
پیش آن چشمهای خواب آلودناله عاشق و فسانه یکی است
۴
در مقامی که غور باید کردقطره و بحر بیکرانه یکی است
صفحهٔ ۱ از ۴