خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکجا خوبان چراغ دلبری بر می‌کنندشمع را پروانه، آتش را سمندر می‌کنند
۲
عشق را با ناتوانان التفات دیگرستفربه‌انصافان شکار صید لاغر می‌کنند
۳
آه ازین خورشیدرخساران که از تردامنیاز گریبان دگر هر صبح سر برمی‌کنند
۴
غافلان را عمر در امروز و فردا می‌رودعارفان امروز را فردای محشر می‌کنند
صفحهٔ ۱ از ۳