خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی داردبه دود تلخ از آتش دل سمندر برنمی دارد
۲
بشو از صبر و طاقت دست اگر از عشقبازانیکه بحر بیکران عشق لنگر برنمی دارد
۳
چه گل چیند زگلریزان انجم کوته اندیشیکه پهلو از گرانخوابی زبستر برنمی دارد
۴
سفر کن از وطن گر آرزوی پختگی داریکه جوش بحر خامی را زعنبر برنمی دارد
صفحهٔ ۱ از ۲