خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زسوز دل مرا از چشم گریان دود می خیزدازین دریا به جای ابر نیسان دود می خیزد
۲
از آن آتش که زد در کوه و صحرا ناله مجنونهنوز از روزن چشم غزالان دود می خیزد
۳
کدامین بلبل آتش نفس زباغ بود امشب؟که جای سنبل و ریحان زبستان دود می خیزد
۴
نمی آرد به سامان سیم و زر حرص سیه دل راهمان از مجمر زرین پریشان دود می خیزد
صفحهٔ ۱ از ۳