خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اثر آه و فغان را در دل خرم نمی باشدنپیچد ناله در هر دل که کوه غم نمی باشد
۲
فریب عشرت دنیا مخور کز بهر جمعیتکمند وحدتی چون حلقه ماتم نمی باشد
۳
به کوه بیستون درد چون فرهاد تن دردهکه در میزان عدل عشق سنگ کم نمی باشد
۴
مکن مرهم به زخم سینه صد چاک من ضایعکه چون چاک قفس زخم مرا مرهم نمی باشد
صفحهٔ ۱ از ۲