خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟می اگر سرکه شود تاک چه پروا دارد؟
۲
نشود زخم زبان گرمروان را مانعدامن برق ز خاشاک چه پروا دارد؟
۳
صیقل آینه شعله بود اشک کبابحسن از دیده نمناک چه پروا دارد؟
۴
محو سر پنجه خورشید جهان افروزستسینه صبحدم از چاک چه پروا دارد؟
صفحهٔ ۱ از ۳