خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رهرو عشق چه پروای مغیلان دارد؟بیخودی در ته پا تخت سلیمان دارد
۲
این همان عشق غیورست که صد یوسف رااز فراموشی جاوید به زندان دارد
۳
خط به رویش چه سخنهای پریشان که نگفتنه همین پاس دل مور سلیمان دارد
۴
رنگ بر روی سهیل از عرق شرم نمانداین چه رنگ است که آن سیب ز نخدان دارد
صفحهٔ ۱ از ۲