خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خویش را پیشتر از مرگ خبر باید کرددر حضر فکر سرانجام سفر باید کرد
۲
پیش ازان دم که شود تکمه پیراهن خاکسر ازین خرقه نه توی بدر باید کرد
۳
حاصل کار جهان غیر پشیمانی نیستفکر شغل دگر و کار دگر باید کرد
۴
نفسی چند که در سینه پرخون باقی استصرف افغان شب و آه سحر باید کرد
صفحهٔ ۱ از ۵