خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سالکان را ز جهان عشق تو بیگانه کندسیل در بحر چرا یاد ز ویرانه کند؟
۲
می شود جلوه بت راهنمایش به خداگر به اخلاص کسی خدمت بتخانه کند
۳
از شبیخون نسیم سحر ایمن گرددشمع پیراهن اگر از پر پروانه کند
۴
خاک در کاسه خورشید کند جولانشهر که را سلسله زلف تو دیوانه کند
صفحهٔ ۱ از ۲