خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سینه هرکه تمنای نوگلی داردز هر الف به نظر شاخ سنبلی دارد
۲
عزیمت تو فتاده است در توکل سستوگرنه بحر ز هر موجه ای پلی دارد
۳
منم که روزی من پشت دست افسوس استوگرنه خار به کف دامن گلی دارد
۴
چو موج، بی خطر از بحر می رسد به کناربه دست هرکه عنان توکلی دارد
صفحهٔ ۱ از ۳