خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دمید صبح، هوای شراب باید کردسری برون ز گریبان خواب باید کرد
۲
ز هر نسیم نگردد چو غنچه خندان دلنفس ز سینه صبح انتخاب باید کرد
۳
برای کسب هوا، گرچه یک نفس باشدسری ز بحر برون چون حباب باید کرد
۴
ز باده شفقی، رنگ ماهتابی راجهان فروزتر از آفتاب باید کرد
صفحهٔ ۱ از ۳