خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سبکروان ترا نقش پا نمی باشداثر ز پاک فروشان بجانمی باشد
۲
نگاه حسن شناسان همیشه در سفرستدل غریب خیالان بجا نمی باشد
۳
میان خال وخط وحسن راه بسیارستاگر چه لفظ ز معنی جدا نمی باشد
۴
ز نوبهار جوانی ذخیره ای بردارکه رنگ وبوی جهان را وفا نمی باشد
صفحهٔ ۱ از ۳