خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به ملک امن رضا شور وشر نمی باشدکه انقلاب در آب گهر نمی باشد
۲
سیاه بختی ما رنگ بست افتاده استوگرنه هیچ شبی بی سحر نمی باشد
۳
دلیل قلزم وحدت بس است صدق طلبکه سیل در گرو راهبر نمی باشد
۴
زبان لاف درازست بی کمالان راسگ خموش در این رهگذر نمی باشد
صفحهٔ ۱ از ۲