خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۹۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار و باغ به دلهای آتشین چه کندبه تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند
۲
گل پیاده اوسرورا خجل دارداگر سوار شود در میان زین چه کند
۳
اگر نه فکر عقیق دهان او باشدکسی علاج جگرهای آتشین چه کند
۴
چه مرده اید که رحمت به ما چه خواهد کردجز این لطف کند یار نازنین چه کند
صفحهٔ ۱ از ۲