خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۹۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مباد اهل عمل بیخود از شراب شودکه از خرابی او عالمی خراب شود
۲
نقاب اگر به رخ دلبران حجاب شودرخ لطیف تو بی پرده از نقاب شود
۳
همان ز تشنه لبی چون سهیل می سوزماگر عقیق لبش در دهانم آب شود
۴
شده است حلقه خط سخت تنگ می ترسمکه باده لب او پای در رکاب شود
صفحهٔ ۱ از ۵