خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دولت به لعل پاک گهر زود می رسدروشن گهر به تاج وکمر زود می رسد
۲
در مغز عاشقان نبود آرزوی خامدر آفتابروی، ثمر زود می رسد
۳
هرکس شکست قیمت خود بر زمین نماندارزان چو شد متاع به زر زود می رسد
۴
خط تو نادمیده دل از مردمان گرفتاین توتیا به اهل نظر زود می رسد
صفحهٔ ۱ از ۴