خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تر دامنیم آه غم آلود ندارداین چوب تر ازبی ثمری دود ندارد
۲
دل بر سر آتش زهوا وهوس ماستاین مجمره جز خامی ما عود ندارد
۳
از گریه ما نرم نگردید دل صبحدر شوره زمین آب گهر سود ندارد
۴
غیر ازدل روشن که دلیلی است خدایییک قبله نما کعبه مقصود ندارد
صفحهٔ ۱ از ۳