خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در زیر فلک چند خردمند توان بودهشیار درین غمکده تا چند توان بود
۲
در فصل گل از بلبل ما یاد نکردنددیگر به چه امید درین بند توان بود
۳
کامی به مراد دل خود برنگرفتیمچون خامه به فرمان سخن چند توان بود
۴
گر دامن عشق از هوس خام بود پاکخرسند ز معشوق به فرزند توان بود
صفحهٔ ۱ از ۳