خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خرام ناز منت بر زمین دارد بهارهر طرف صد خرمن گل خوشه چین دارد بهار
۲
تختش از بادست و چتر از ابر و لشکر از پریاسم اعظم چون سلیمان بر نگین دارد بهار
۳
یک نفس یک جا ز شوخیها نمی گیرد قرارطرفه گلگونها ز گل در زیر زین دارد بهار
۴
می تواند یک نفس تسخیر کرد آفاق راصبح اقبالی چو شاخ یاسمین دارد بهار
صفحهٔ ۱ از ۲