خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به مژگان اشک پاشیدن میاموزبه ابر تیره باریدن میاموز
۲
به زلف آه،پیچیدن مده یادبه دراشک، غلطیدن میاموز
۳
دل ما را به درد خویش بگذاربه ماتم دیده نالیدن میاموز
۴
نمی آید عنانداری ز سیلاببه عاشق پای لغزیدن میاموز
صفحهٔ ۱ از ۴