خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر شود زنی بوریا شکر حاصلشود ز خامه بی مغز هم ثمر حاصل
۲
اگر چه بر سر خوان محیط مهمان استصدف به کد یمین می کند گهر حاصل
۳
به سالها نشود آنچه حاصل از خلوتز پیر میکده گردد به یک نظر حاصل
۴
سفید ساز نظر تابه مدعا برسیکه بی شکوفه نمی گردد این ثمر حاصل
صفحهٔ ۱ از ۳