خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایمپندی که داده اند به ما گوش کرده ایم
۲
در آبگینه خانه بینش نشسته ایملب را ز حرف بیهده خاموش کرده ایم
۳
گر حنظل سپهر به ساغر فشرده اندبا جبهه گشاده چو گل نوش کرده ایم
۴
دارد چو تاک اگر رگ خامی شراب ماتقصیر سعی ماست که کم جوش کرده ایم
صفحهٔ ۱ از ۳