خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر دل غم سیم و زر دنیا نگذاریمبار خر دجال به عیس نگذاریم
۲
خضر ره ما گرمروان عزم درست استسر در پی هر بادیه پیما نگذاریم
۳
پیداست که از موج سرابی چه گشایدما دل به تماشاگه دنیا نگذاریم
۴
محتاج به زینت نبود حسن خدادادآن به که حنا بر ید بیضا نگذاریم
صفحهٔ ۱ از ۲