خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حوصله وصل آن نگار ندارمدام به اندازه شکار ندارم
۲
گوهر دریای بیکرانه عشقمدر صدف آسمان قرار ندارم
۳
صحبت من در مذاق عشق گواراستباده روحانیم خمار ندارم
۴
شکوه تراوش نمی کند ز زبانمآتش حل کرده ام شرار ندارم
صفحهٔ ۱ از ۲