خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن کف نظارگی، این از دو عالم می برددر میان این دو یوسف فرق ای بینا ببین
۲
گر ندیدی ترجمان رازهای غیب راآن خط نازک رقم را گرد آن لبها ببین
۳
در چنین وقتی که از خط صبح محشر می دمدچشم خواب آلود آن معشوق بی پروا ببین
۴
این سفر کوته نمی گردد به شبگیر بلندعمر جاویدان به دست آر آن قد رعنا ببین
صفحهٔ ۱ از ۳