خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه با دیده اختر چه تواند کردن؟دود با روزن مجمر چه تواند کردن؟
۲
حسن فولاد بود گردن باریک اینجاتیزی تیغ به جوهر چه تواند کردن؟
۳
دل روشن چه غم از موج حوادث دارد؟شورش بحر به گوهر چه تواند کردن؟
۴
غفلت از دایره بی خبران بیرون استخواب با دیده ساغر چه تواند کردن؟
صفحهٔ ۱ از ۳