خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب اومی شود نرگس به هر رنگی که باشد آب او
۲
هر طرف صبح امیدی هست از چشم سفیدتا کجا طالع شود خورشید عالمتاب او
۳
مطربی تردست می خواهم که چون آب روانروز و شب باشد مسلسل نغمه سیراب او
۴
با خرامش هر دو عالم مشت خاری بیش نیستخار خشک ما چه باشد در ره سیلاب او
صفحهٔ ۱ از ۲