خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خنکی در اسد از مهر جهانگیر مخواهنفس سرد ز کام و دهن شیر مخواه
۲
ناخن عقده گشایی ز گره چشم مدارفتح باب دل ازین عالم دلگیر مخواه
۳
هست در قبضه تقدیرگشاد دل تنگحل این عقده ز سرپنجه تدبیر مخواه
۴
حرص را گرسنه چشمی شود از نعمت بیشهیچ نعمت ز خدا جز نظر سیر مخواه
صفحهٔ ۱ از ۴