خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خراب گشت ز می زاهد شراب ندیدهکه تاب آب ندارد سفال تاب ندیده
۲
ز فکر، رشته جانی که پیچ و تاب ندیدهخیال گوهر شهوار را به خواب ندیده
۳
اگر چه هست بر آن زلف پیچ و تاب مسلمنظر به موی میان رشته ای است تاب ندیده
۴
بیاض گردن بی خال اوست حجت ناطقکه از نظارگیان داغ انتخاب ندیده
صفحهٔ ۱ از ۵