خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقیمرا از دست غم بستان به یک پیمانه ای ساقی
۲
مصفا کن ز عقل و هوش ارواح مقدس راچمن را پاک کن از سبزه بیگانه ای ساقی
۳
خمار می پریشان دارد اوراق حواسم رامرا شیرازه کن چون گل به یک پیمانه ای ساقی
۴
اگر چه آب و خاک من عمارت برنمی داردز درد باده کن تعمیر این ویرانه ای ساقی
صفحهٔ ۱ از ۴