خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به ظاهر گر به چشمم ای سمن سیما نمی آییبه خواب من چرا در پرده شبها نمی آیی؟
۲
اگر نگرفته خار بدگمانی دامن پاکتچرا هرگز به خلوتخانه ام تنها نمی آیی؟
۳
ز چشم بدخطر دارند خوبان بی بلاگردانمرا آنجا بخوان باری اگر اینجا نمی آیی
۴
چو آید پیش ما هر جا بلایی هست در عالمچه پیش آمد ترا جانا که پیش ما نمی آیی؟
صفحهٔ ۱ از ۳