خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا رهنورد وادی سودا نمی شویاخترشناس آبله پا نمی شوی
۲
تا برنخیزی از سر این تیره خاکدانسرو ریاض عالم بالا نمی شوی
۳
تا چون حباب تخت نسازی ز تاج خویشبی چشم زخم واصل دریا نمی شوی
۴
تا همچو غنچه تنگ نگیری به خویشتناز جنبش نسیم چو گل وا نمی شوی
صفحهٔ ۱ از ۳