خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۱
غزلیات ترکی
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رحم قیل صائبه ساقی، می ایلن دوت الینینیچه ایچسون قانینی بواورگی قان اولموش؟
۲
می دن اول چهره زیبا عرق افشان اولموشیا سراسر گوز اولوب اوزینه حیران اولموش
۳
بوگورن دایره نی هاله گمان ایتمه که چرخآغزین آچوب مه شبگردیمه حیران اولموش
۴
گوزدن ایراق که سلطان جنون شوکتدنهر دو گون باشیمه بیر چتر سلیمان اولموش
صفحهٔ ۱ از ۲