خلوتی با صائب
شمارهٔ ۱۸ - در مدح شاه عباس دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرمه چشم ملایک شد غبار اصفهاناز وجود فایض الجود شهنشاه زمان
۲
شاه عباس بلند اقبال کز پیشانیشمی توان دید اختر صاحبقرانی را عیان
۳
سایه لطف خدا کز آفتاب رایتشغوطه زد روی زمین در سایه امن و امان
۴
آنچنان کز معنی سنجیده یابد لفظ قدرپادشاهی از شکوه ذاتی او یافت شان
صفحهٔ ۱ از ۱۶