خلوتی با صائب
شمارهٔ ۲۳۴
متفرقات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا دردی که مهرم از لب خاموش برداردخوشا جوشی که از سر دیگ را سرپوش بردارد
۲
درین میخانه از خاکی نهادان چون سبوی میکه بار دوش می گردد که بار از دوش بردارد؟
۳
دم مشکل گشایی هست با مطرب که گر خواهدسبک چون پنبه سنگینی مرا از گوش بردارد
صفحهٔ ۱ از ۱