خلوتی با صائب
شمارهٔ ۳۵۴
متفرقات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خوردچو رشته غوطه به سرچشمه گهر می خورد
۲
سفر گزین که به چشم جهان شوی شیرینعزیز مصر شب و روز این شکر می خورد
۳
خوش آن ملال که از آستین مرهمیاننسیم سوده الماس بر جگر می خورد
صفحهٔ ۱ از ۱